10 - بدهى و وصيّت
منع سفر بدهكار ، با خود
[ 776 ] - 84 - موسى بن عمير از پدر خود نقل مىكند كه گفت : امام حسين عليه السّلام به منادى فرمان داد تا ندا دهد : « كسى كه بدهكارى دارد ، پذيرفته نيست كه ( در اين سفر ) با ما باشد » « 1 » .
شخصى اظهار داشت : زن من تعهّد نموده كه بدهىام را بپردازد . حضرت عليه السّلام فرمود :
« ضمانت زن ( كه دستش بسته است ) چه ارزشى دارد » « 2 » .
اهمّيّت پرداخت ديون
[ 777 ] - 85 - معاوية بن وهب گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : براى ما نقل مىشود كه : مردى از انصار كه دو دينار بدهى داشت از دنيا رفته بود ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بر او نماز نخواند و فرمود :
خود بر رفيقتان نماز بخوانيد ، تا اينكه يكى از خويشان ميّت تعهّد نمود تا آن را بپردازد . ( آيا اين جريان درست است ؟ ) امام صادق عليه السّلام فرمود : درست است ، سپس فرمود : همانا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اين كار را انجام داد تا اصحاب پند گيرند ، و بدهى يكديگر را بپردازند ، و آن را سبك نشمرند ، و ( و گرنه ) خود رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از دنيا رفت در حالى كه بدهكار بود ، امير المؤمنين عليه السّلام به شهادت رسيد در حالى كه بدهكار بود ، امام حسن عليه السّلام رحلت نمود در حالى كه بدهكار بود و « امام حسين عليه السّلام
هامش
( 1 ) لا يقبل معنا رجل عليه دين .
( 2 ) و ما ضمان امرأة ؟