بعد از رحلت او من امامم ، اكنون مىخواهم روزهء من ( نيز ) سنّتى كه بايد مردم از آن پيروى نمايند به حساب نيايد ( از اين رو روزهدار نيستم ) » « 1 » .
[ 724 ] - 32 - مسروق گويد : روز عرفهاى بر امام حسين عليه السّلام وارد شدم در حالى كه پيش روى حضرت عليه السّلام و يارانش كاسههاى آرد چيده شده بود و قرآنها بر دامنهايشان بود و منتظر افطار بودند . از حضرت عليه السّلام سؤال كردم و او مرا پاسخ گفت و بيرون آمدم . بر امام حسن عليه السّلام وارد شدم در حالى كه مردم بر سفرههاى آماده از طعام وارد مىشدند و مىخوردند و با خود مىبردند ، امام حسن عليه السّلام مرا آشفته ديد و پرسيد : اى مسروق ، چرا نمىخورى عرض كردم :
سرورم ! روزه دارم و چيزى به ياد آوردم ، فرمود : هر چه به ذهنت آمده بگو ( چيست ) ؟
عرض كردم : پناه به خدا مىبرم كه رفتار شما ( اهل بيت نبوّت ) متفاوت باشد ، بر امام حسين عليه السّلام وارد شدم و او را ديدم كه هنگام افطار را انتظار مىكشد ، و بر شما وارد شدم و شما را با اين وصف و حال مىبينم ؟
امام حسن عليه السّلام مرا به سينه چسبانيد و فرمود : « اى فرزند أشرس ، آيا نمىدانى كه خداى متعال ما ( اهل بيت نبوّت ) را براى تدبير امور امّت فرا خوانده است ؟
اگر همه ما بر چيزى ( عمل و رفتارى ) اتفاق كنيم ديگر غير آن براى شما روا نخواهد بود ، من روزه نگرفتهام جهت روزه خواران شما ( در اين روز ) ، و برادرم ( حسين عليه السّلام ) روزه گرفته است جهت روزهداران شما » « 2 » .
[ 725 ] - 33 - يعقوب بن شعيب گويد : از امام صادق عليه السّلام دربارهء روزهء روز عرفه پرسيدم ، فرمود : اگر خواستى روزه بگير ، و اگر خواستى روزه نگير ، ( اختيار با خود شماست ) ، و فرمود : شخصى بر امام حسن عليه السّلام و امام حسين عليه السّلام وارد شد يكى را در حال روزه و ديگرى را در حال افطار ديد ، از آنان سؤال كرد ، فرمودند : « اگر روزه بگيرى خوب است و اگر روزه نگيرى جايز
هامش
( 1 ) إنّ الحسن كان إماما فافطر لئلّا يتّخذ صومه سنّة ، و فيتأسّى به النّاس ، فلمّا أن قبض كنت الامام فأردت أن لا يتّخذ صومى سنّة فيتأسّى النّاس بي .
( 2 ) يا بن الأشرس أما علمت أن اللّه تعالى ندبنا لسياسة الامّة ، و لو اجتمعنا على شيء ما وسعكم غيره ، انّي أفطرت لمفطركم ، و صام أخي لصوّامكم .