8 - « پيرامون امامان عليهم السّلام پس از حضرت »
تصريح بر امامت على بن الحسين عليه السّلام
[ 653 ] - 1 - عبيد اللّه بن عبد اللّه عتبه گويد : در خدمت امام حسين عليه السّلام مشرّف بودم كه ( فرزند او ) حضرت زين العابدين عليه السّلام وارد شد ، امام او را طلبيد و ( سخت ) به سينه چسبانيد و ميان ديدگان او را بوسه زد ، سپس فرمود : « عزيزم ! چقدر خوشبو و خوشرفتارى » ! « 1 » من از اين رفتار ، آشفته ( و نگران ) گشتم ، و عرض كردم : پدر و مادرم فدايت اى فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اگر رحلت ( و شهادت ) شما - كه ما از آن به خدا پناه مىبريم - رخ دهد به چه كسى رجوع كنيم ؟
فرمود : « به اين فرزندم - على عليه السّلام - او امام و پدر امامان است » « 2 » .
عرض كردم : سرورم ، او كم سال است ؟
فرمود : « بله امّا ( نه آن قدر كم سن ، زيرا ) فرزند او - محمّد - ( هم اكنون ) هست ، از فرزند او پيروى مىشود در حالى كه نهساله است ( شايد به داستان جابر اشاره دارد - مجلسى - ) ، سپس ( ساليانى ) سكوت مىكند ، و آنگاه ( به امامت مىرسد و ) علوم ( آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ) را در حدّ كمال مىشكافد » « 3 » .
هامش
( 1 ) بأبي أنت ما أطيب ريحك و أحسن خلقك !
( 2 ) الى عليّ ابني هذا هو الامام و أبو الأئمّة .
( 3 ) نعم ، إنّ ابنه محمّدا يؤتمّ به و هو ابن تسع سنين ثمّ يطرق . يبقر العلم بقرا .