تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 227

مساهمون:

ص٢٢٧
فرمود : نمرود بن كنعان ، پس از نوح . پرسيد : اولين كس كه كردار زشت قوم لوط را كرد كه بود ؟ « 1 » فرمود : ابليس كه لواط داد . پرسيد : بغبغوى افسونگر كبوتر چه معنى دارد ؟ « 2 » فرمود : به سازنوازان ، آوازه‌خوانان زن ، فلوت دمان و تار زنان نفرين مىكند . پرسيد : كنيه براق چيست ؟ « 3 » فرمود : ابو هلال . پرسيد : چرا تبّع پادشاه را تبّع گويند ؟ « 4 » فرمود : چون او غلام نويسنده‌اى بود كه براى پادشاه پيش از خود مىنوشت ، هرگاه مىنوشت با « بنام خداوندى كه بامداد و نسيم را آفريد » آغاز مىكرد ، پادشاه به او گفت : بنام فرشته رعد آغاز كن ، او گفت : من جز با نام خداوند آغاز نمىكنم ، سپس خواسته تو را از پى مىآورم . خداى سبحان كار او را ستود و سلطنت آن پادشاه را به او بخشيده همهء مردم پيرو او كشتند از اينرو او را « تبّع » گويند . پرسيد : چرا دم بز بالا و شرمگاهش پيداست ؟ « 5 » فرمود : چون نوح خواست بز را داخل كشتى كند ، سرپيچيد . از اين رو آن را پيش برده دمش شكست ولى گوسفند كه پوشيده شرمگاه است از آن روست كه خود پيش آمده داخل كشتى شد پس نوح دست خود را بر دمش كشيد شرمگاهش با دمبه پوشيده شد . پرسيد : بهشتيان با كدام زبان سخن گويند ؟ « 6 » فرمود : عربى
هامش
( 1 ) و سأله عن أوّل من عمل عمل قوم لوط ، فقال ( 2 ) و سأله عن معنى هدير الحمام الرّاعبيّة ، فقال ( 3 ) و سأله عن كنية البراق ، فقال ( 4 ) و سأله لم سمّي تبّع الملك تبّعا ؟ فقال ( 5 ) و سأله ما بال الماعز مرفوعة الذّنب بادية الحياء و العورة ، فقال ( 6 ) و سأله عن كلام أهل الجنّة ، فقال