12
تفسير سورهء نور ( 12 )
اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِي سَحاباً ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكاماً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِنْ جِبالٍ فِيها مِنْ بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشاءُ يَكادُ سَنا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصارِ . يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصارِ
« 1 »
.
اين آيات ، همه دنبالهء همان آيهء مباركهء نور است و همهء اين آيات يك هدف را تعقيب مىكند و آن هدف همين است كه همهء موجودات عالم در يك روشنايى به سر مىبرند ، روشناند به نور خدا و با يك ارادهء حكيمانهاى تدبير مىشوند . در آيهاى كه در دو جلسه پيش تفسير كرديم ، يك جريان عمومىِ پنهان از ديدهاى ظاهر را بيان فرمود كه عبارت بود از تسبيح موجودات . ولى در اين آيه و آيهء بعد ، دو پديدهء ظاهر از پديدههاى جهان را براى ما بيان مىكند و مخصوصاً در آخر اين آيات اين تعبير هست كه ما با چشم حقيقتبين و با ديدهء عبرت ( ديدهء نافذ و نفوذكننده ) در اينها
Footnote
( 1 ) . نور / 43 و 44 .