تفسير سورهء نور ( 2 )
اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم
إِنَّ الَّذِينَ جاؤُ بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذابٌ عَظِيمٌ . لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْراً وَ قالُوا هذا إِفْكٌ مُبِينٌ
« 1 »
.
آياتِ به اصطلاح « افك » است . « افك » دروغ بزرگى است كه بعضى از منافقين براى بردن آبروى رسول خدا اين دروغ و تهمت را براى همسر رسول خدا جعل و اختراع كردند . داستانش را قبلًا به تفصيل نقل كرديم « 2 » . اكنون آيات را مىخوانيم و نكاتى كه
Footnote
( 1 ) . نور / 11 و 12 .
( 2 ) . [ نوار گفتار قبل در دست نيست ولى خلاصهء داستان به نقل اهل سنت اين است كه عايشه همسرپيامبر هنگام بازگشت مسلمين از يك غزوه ، در يكى از منزلها براى قضاى حاجت داخل جنگلى شد . در آنجا طوق ( روبند ) او به زمين افتاد و مدتى دنبال آن مىگشت و در نتيجه از قافله باز ماند و توسط صفوان - كه از دنبال قافله براى جمعآورى از راه ماندگان حركت مىكرد - با تأخير وارد مدينه شد . به دنبال اين حادثه منافقين تهمتهايى را عليه همسر پيامبر شايع كردند . ]