غدير و خطرى كه مسلمين را از داخل تهديد مىكرد [ ( پانزده گفتار ) ]
« 1 »
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
الحمدللَّه ربّ العالمين بارئ الخلائق اجمعين و الصلاة و السلام على عبداللَّه و رسوله و حبيبه و صفيه و حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته سيدنا و نبينا و مولانا ابىالقاسم محمد صلى الله عليه و آله و على إله الطيبين الطاهرين المعصومين اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم :
الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً
« 2 »
.
قبل از هر چيزى اين عيد سعيد را به شما برادران عزيز و همهء شيعيان مولاى متقيان على عليه السلام تبريك مىگويم . براى من موجب خوشوقتى است كه در جلسهاى شركت مىكنم كه از طرف گروهى از جوانان ، جوانان دانشآموز و دانشجو ، تشكيل شده
هامش
( 1 ) اين سخنرانى در شب عيد غدير سال 1390 هجرى قمرى برابر با 1347 هجرى شمسى در كانون آموزشى دين و دانش نجف آباد در مسجد چهارسوق ايراد شده است .
( 2 ) . مائده / 3 .