حضار مجلس گفت :
« عثمان ! قدر ندانستى . در جوار خوب آدمى بودى . اگر در جوار وليد بن مغيره باقى مانده بودى اكنون چشمت اينطور نبود . » .
عثمان گفت :
- پناه خدا مطمئنتر و محترمتر است از پناه غير خدا ، هر كه باشد . اما چشمم :
بدان كه چشم ديگرم نيز آرزومند است به افتخارى نائل شود كه اين چشمم نائل شده است .
خود وليد بن مغيره آمد جلو و گفت :
- عثمان ! من حاضرم جوار خودم را تجديد كنم .
- اما من تصميم گرفتهام جز جوار خدا جوار احدى را نپذيرم « 1 »
Footnote
( 1 ) . اسد الغابه ، ج 3 / ص 385 و 386 ؛ و سيرهء ابن هشام ، ج 1 / ص 364 - 370 .