دشمنِ هم بوديد و با جوهر اسلام توحيد و وحدت يافتيد و ميوهء اين وحدت يك دنيا دانش و فضيلت و اخلاق شد كه به كاروان بشريت ارمغان داديد .
و شما اگر داعى و مدافع نيكيها و دشمن فساد و ستمها باشيد ، بهترين امتهاى جهان خواهيد شد .
ارمغان و محصول زندگانى مادى و اجتماعى شما تجاوز و ستم و استثمار نسبت به هم است :
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا . . .
« 1 » .
و از طرف ديگر همين زندگانى مادى مايهء حيات و رشد و تكامل فردى و اجتماعى شماست :
إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ . . .
« 2 » .
پس حال كه اين زندگانى اجتماعى دنيا براى شما آميخته و معجونى است از تكامل و تجاوز ، براى آنكه ظلم و تجاوز فرصت رشد و توسعه نيابد ، راه چاره و داروى درد شما اين است كه با ايمان كامل به وحدت و حكومت حق ، با گذشت و جانبازى پيوسته و مادام العمر عليه حاكميت مال و خودپرستىها در حال قيام و حربه بر دوش باشيد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى تِجارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ . تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
« 3 » .
و بدين ترتيب بناى مليت شما و عامل سازندهء وجدان مشترك در شما ايمان به خدا ( داعيه ) و جهاد شما ( درد مشتركى كه اثر عملى يافته و به مرحلهء قيام و فداى نفس رسيده است ) خواهد بود :
وَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولئِكَ مِنْكُمْ
« 4 » .
شما به سرگذشت امتها و ملتهاى گذشته و حال مراجعه كنيد ؛ آنها هرچه بودند و شدند
هامش
( 1 ) . يونس / 23 .
( 2 ) . يونس / 24 .
( 3 ) . صف / 10 و 11 .
( 4 ) . انفال / 75 .