رسيده است يعنى حادث است - قهراً علت دارد . علتش هم اگر وجوب نداشته باشد ( حال وجوبش وجوب بالذات باشد و يا مثل وجوب اين معلول وجوب بالغير باشد ) و وجودش به حد وجوب و ضرورت نرسيده باشد محال است كه وجود پيدا كند .
پس ما دو وجوب داريم : وجوب علت و وجوب معلول . ميان اين دو وجوب و دو ضرورت از آن جهت كه ضرورت است رابطهاى برقرار است و آن رابطهء تقدم و تأخر است . ميان اين دو ضرورت يك نوع تقدم و تأخرى هست ؛ يعنى اگر ما يك علت مىداشتيم و دو معلول ، كه وقتى اين علت پيدا مىشد اين دو معلول در آنِ
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحه 501
پدیدآورندگان: مرتضى مطهرى
ص۵۰۱