انكار نكردن شنيدههاى عارفان
رسول باطنى و ظاهرى
خدا براى مردم دو فرستاده دارد ، يكى از درون كه همان عقل است و ديگرى از بيرون كه پيامبر است . انسان به وسيله رسول باطنى ، صحت ادعاى رسول بيرونى را تأييد مىكند . عقل جلودار است و شريعت نگه دار . معقولات همانند داروهايى هستند كه براى عافيت يافتن از آنها بهره برده مىشود . شرعيات همانند غذاهايى هستند كه براى بقاء سلامتى از آنها استفاده مىشود . همانطور كه جسم تا بيمار است از غذا بهره نمىبرد ، بلكه خوراكيها به او ضرر مىرسانند ، هركس بيمار نفس باشد بهرهاى از شنيدن قرآن كه موضوع شرعيات است نمىبرد ، بلكه جهبسا براى او مضر باشد . و لذا خدا مىفرمايد : وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزادَتْهُمْ إِيماناً وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ « 1 » .
قلب و اعتقاد
نيز قلب به منزلهى مزرعهاى براى معتقد است . اعتقاد در اين مزرعه به مثابهى بذر است چه بذر خير باشد يا شر . سخن خدا هم به منزله آبى است كه اين مزرعه را سيرآب مىسازد . گياهان اين مزرعه به حسب اختلاف بذرشان مختلف است . قرآن نيز اگر بر اعتقاد راسخ در قلب وارد شود ، تأثير آن مختلف است . بههمين مطلب خداوند متعال اشاره كردهاست . وَ فِي