اعداد قرآنى
اديبى گويد در حضور يكى از اميران بغداد بودم . طبقى از نوعى شيرينى بهنام لوزينه در مقابل او بود . ديوانهاى شيرين سخن وارد شد و پرسيد : امير ، در اين طبق چيست ؟ امير يكى از آنها را نزد او انداخت ، ديوانه دومى را طلب كرد و اين آيه را خواند إِذْ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ امير دومى را نزد او انداخت . ديوانه سومى را خواست و اين آيه را خواند فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ ، امير سومى را نزد او انداخت . ديوانه چهارمى را طلب كرد و اين آيه را خواند فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ ، امير چهارمى را هم نزد او انداخت . ديوانه پنجمى را طلب كرد و اين آيه را خواند ، يَقُولُونَ خَمْسَةٌ سادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ ، امير پنجمى را هم نزد او انداخت . ديوانه ششمى را طلب كرد و اين آيه را خواند فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ، امير ششمى را هم به او داد . ديوانه هفتمى را طلب كرد و آيه سبع السماوات خواند . امير هفتمى را هم به او داد ، ديوانه هشتمى را خواست و آيه ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ را خواند ، امير هشتمى را به او داد ، ديوانه نهمى را خواست و آيه تِسْعَةُ رَهْطٍ را خواند . امير نهمى را هم به او داد ، ديوانه دهمى را طلب كرد و آيه تِلْكَ عَشَرَةٌ كامِلَةٌ خواند ، امير دهمين را هم به او داد . ديوانه يازدهمين را طلب كرد و أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً را خواند ، امير يازدهمين را به او داد . ديوانه دوازدهمين را طلب كرد و آيه عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً قرائت كرد ، امير دوازدهمين را به او داد . ديوانه لوزينه بيشتر طلب كرد تا به بيست