تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 338

مساهمون:

ص٣٣٨
گونه دعاوى بود ! بررسى تمامى اين دعاوى و شرح حال مدّعيان را به فصل مربوط احاله مىكنيم . در اين‌جا تنها به اين نكته اشاره مىكنيم كه مهم‌ترين وظيفه در مبارزه با اين جريانات فاسد و رسوا كردن اين مدعيان كاذب ، بر دوش سفراى ناحيه مقدّسه و وكلاى ديگر بود . آنان از يك سو با اقدامات عملى ، زمينه استرداد اموال امام عليه السّلام را از دست وكلاى خائن فراهم آورده ، و از سوى ديگر ، توقيعات امام عليه السّلام در لعن اين‌گونه وكلا و مدعيان دروغين بابيّت را كه سابقه وكالت نداشتند به شيعيان ابلاغ مىكردند . 9956712 خ 0 243 خ در عصر سفير دوم ، تلاش‌هاى ارزش‌مند وى موجب شد كه شيعيان پى به حقّانيت او برده و از دو مدّعى دروغين بابيّت ، يعنى « باقطانى » و « اسحاق احمر » دورى گزينند . 0066712 خ 0 244 خ چنان‌كه با تلاش همين سفير ، زمينه ملاقات « على بن بلال » با حضرت ولىّ عصر عليه السّلام فراهم شد . وى سابقه وكالت براى امام عسكرى عليه السّلام را داشت ، و اكنون با دعوى كذب بابيّت ، پيروانى فراهم آورده و اموالى را جمع كرده بود . سفير او را به خانه‌اى برد كه امام عليه السّلام در آن حضور داشت ، و امام عليه السّلام در حالىكه مشرف بر ابن بلال بود ، به وى امر فرمود كه اموال غصب كرده را به عمرى تحويل دهد . اما اين تذكر امام عليه السّلام بر ابن بلال مؤثر نيفتاد و عمرى مجبور مىشد مجدّدا خود به نزد ابن بلال برود . سفير در جلسه‌اى كه وى پيروانش را گرد خود جمع كرده بود ، به او هشدار داد و تذكر امام عليه السّلام به وى را يادآور شد ! و جالب آن است كه ابن بلال مجبور به اعتراف به جريان ملاقاتش با حضرت شد و همين امر سبب گرديد برخى از پيروانش از قول به بابيّت او بازگرداند ! 1066712 خ 0 245 خ آگاهى دادن به شيعيان و شناساندن چهره منحرفان ، از ديگر اقدامات سفير دوم در مقابله با منحرفان بود ، كه نمونه‌اش را در مورد برادرزاده‌اش « محمد بن احمد بن عثمان » معروف به « ابو بكر بغدادى » انجام داد . در يك مجلس ، هنگامى كه ابو بكر بغدادى در حال ورود بود ، سفير دوم به شيعيان حاضر در جلسه رو كرده و گفت : « ساكت باشيد ، اين‌كه دارد مىآيد از شما نيست ! » و بدين‌طريق آنان را نسبت به ماهيت منحرف وى آگاهى داد . 2066712 خ 0 246 خ برخورد سفير سوم و بعضى از دستيارانش هم‌چون « ابو سهل نوبختى » و « محمد بن همام » و غير آنها با دو مدعى كاذب بابيّت ، يعنى « حسين بن منصور حلّاج » و « شلمغانى » از نمونه‌هاى قابل ذكر در مقوله نقش مبارزاتى وكلا بر عليه منحرفان است . پس از ارتقاى حسين بن روح به مقام سفارت ، حلّاج رفته‌رفته دعوى بابيّت خود را آشكار كرد . بر