شرح
7535712 خ 0 ( 9 ) خ همان ، ص 226 و كمال الدين و تمام النعمه ، ص 503 ، ح 33 .
8535712 خ 0 ( 10 ) خ شيخ طوسى به نقل از عتّاب بن اسيد و احمد بن محمد صفوانى ، جانشينى على بن محمد سمرى را به جاى حسين بن روح ، از سوى ابن روح ، و طبيعتا به امر حضرت حجت عليه السّلام نقل كرده است ؛ ( كتاب الغيبة ، ص 242 ) . طبرسى نيز در مقام معرفى سفراى عصر غيبت اين تعبير را دارد : « . . . و لم يقم منهم بذلك الا بنصّ عليه من قبل صاحب الامر عليه السّلام و نصب صاحبه الذى تقدّم عليه . . . » ( احتجاج ، ج 2 ، ص 478 ) .
8535712 خ 0 ( 11 ) خ در آخرين توقيعى كه از سوى ناحيه مقدّسه براى على بن محمد سمرى صادر و در آن وفات وى پس از شش روز اعلام شد ، اين تعبير آمده كه : « . . . فاجمع أمرك و لا توص الى أحد فيقوم مقامك بعد وفاتك ، فقد وقعت الغيبة التامّة . . . » ( كتاب الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 243 و احتجاج ، ج 2 ، ص 478 ) .
0635712 خ 0 ( 12 ) خ مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ، ص 397 .
1635712 خ 0 ( 13 ) خ رجال كشّى ، ص 611 - 612 ، ح 1136 .
3635712 خ 0 ( 14 ) خ علاوه بر نامه ارسالى به همراه ابن راشد براى شيعيان نواحى مذكور ، امام هادى عليه السّلام در سال 232 ق طى نامهاى ديگر به « على بن بلال » كه از بزرگان و شيوخ شيعه در اين نواحى بود ، نصب ابو على بن راشد به جاى على بن حسين بن عبد ربّه و وكلاى پيش از وى را اعلام فرمود . در بخشى از نامه امام به شيعيان مناطق مزبور چنين آمده : « . . . و إنّى أقمت أبا على بن راشد مقام على بن الحسين بن عبد ربّه و من كان قبله من وكلائى و صار فى منزلته عندى و ولّيته ما كان يتولّاه غيره من وكلائى قبلكم . . . » ( رجال كشّى ، ص 513 - 514 ، ح 991 و 992 ) . شايان ذكر است كه در نامه امام عليه السّلام به على بن بلال ، به جاى على بن حسين بن عبد ربّه ، نام پدرش آمده ولى آنچه نزد اكثر رجاليان ، مرجّح است حمل اين نقل بر سهو قلم است و وكالت پسر ترجيح داشته و قوىتر است . ر . ك : تنقيح المقال ، ج 1 ، رقم 1945 .
4635712 خ 0 ( 15 ) خ رجال كشّى ، ص 509 - 510 ، ح 983 .
5635712 خ 0 ( 16 ) خ همان ، ص 580 - 581 ، ح 1089 .
5635712 خ 0 ( 17 ) خ همان ، ص 579 ، ح 1088 .
7635712 خ 0 ( 18 ) خ كافى ، ج 1 ، ص 518 ، ح 5 ؛ رجال كشّى ، ص 531 ، ح 1015 و كمال الدين و تمام