مىگريست ، نه آب خورد و نه نان ، و مىگفت : واى بر من ! واى بر من ! كه دين از دست دادم و دنيا خود بدست نيامد و نفرين امام در من اثر كرد و رقم « خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ « 1 » » بر صحيفهء حال من ، از اين غصه گر خون بگريم رواست . بعد از سه روز چهار كس را امر شد تا او را بر دم اسب بسته مىبردند و حكم شد كه او را به جزيرهء فيل برند و دست و پايش بر بسته در دريا اندازند . چون به يك فرسخى آن جزيره رسيدند طوفانى پديد آمد و باد غبارآميز ظاهر شد ، او را در ربود و بدان جزيره افكند و بعد از آن ، هيچ‌كس از او نشان نداد . و آن را كه چنان كند چنين پيش آيد .
هر كه دين را بهر دنياى دنى از دست داد * بىشكى محروم ماند از دولت دنيا و دين
پاورقی
( 1 ) - سوره الحجّ ، آيه : 11 .