7
جهان فراموش نمىكند
يك روز و آن همه خورشيد ؟ !
يك روز و آن همه غروب ؟ !
از آن پس
روزها همه كوتاهتر شدند
8
به اشارهى انگشتت
جهان ارادت داشت
چه كور بود چشمى
كه تنها انگشترت را ديد !
9
گرد آمدند
تمام ابرهاى جهان
به يارى اندوهت
نم اشكى فشاندى
بر آن شانهى بىدست
شرم
آن تودهى ابر كوچك را تبخير كرد
10
آخرين فرياد را
بىصدا
فراز دست گرفتى
پاسخ حرمله بر قلب جهان نشست
11
آنقدر اندوه بر زين داشت
كه سُمهايش
پشت جهان را خم مىكرد