اى مهربان برادرم ، اى بر سر افسرم * در خاك و خون فتادهاى ، اى خاك برسرم
اى يادگار مادرم ، اى تشنهلب حسين * برخيز تا رويم ، كه بىيار و ياورم
در دست دشمنان بنگر ، خواهرت اسير * آخر مگر نه دختر زهراى اطهرم ؟
گر دختر يتيم تو گيرد بهانهات * او را دهم چه پاسخ و عذرش چه آورم ؟
من با تو آمدم ز مدينه به كربلا * اكنون چگونه بىتو ره شام بسپرم ؟