حسن عليه السّلام را تشبيه به مرواريد بزرگ كردهاند وحسين عليه السّلام را به مرواريد كوچك يا مرجان به اعتبار سرخى كه مناسب شهادت آن حضرت است .
وشيخ طبرسى رحمه اللّه نيز اين حديث را از سلمان فارسي وسعيد بن جبير وسفيان ثوري روايت كرده است « 1 » .
وابن ماهيار نيز همين روايت را از ابن عباس نقل كرده است « 2 » .
وأيضا به سندهاى بسيار روايت كرده است از طريق مخالفان از أبو سعيد خدري « 3 » وبه طريق شيعه از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه : دو دريا ، على وفاطمه عليهما السّلاماند ؛
لا يَبْغِيانِ
يعنى على بر فاطمه وفاطمه بر على زيادتى نمىكنند ، واز ايشان بيرون مىآيند حسنين عليهما السّلام « 4 » .
مؤلف گويد كه : بنابراين أحاديث كه جناب رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم مذكور نيست ، ممكن است كه مراد از برزخ ، عصمت آن دو بزرگوار باشد كه مانع است از بغى هر يك بر ديگرى .
وأيضا ابن ماهيار به سند مخالفان از أبو ذر رضى اللّه عنه روايت كرده كه : بحرين ، على وفاطمه عليهما السّلاماند ؛ ولؤلؤ ومرجان ، حسنين عليهما السّلاماند ، پس كه ديده است مثل اين چهار كس را ؟ دوست نمىدارد ايشان را مگر مؤمني ودشمن نمىدارد ايشان را مگر كافرى ، پس مؤمن باشيد به محبت أهل بيت ، وكافر مباشيد به دشمنى ايشان كه در اندازند شما را به جهنم « 5 » .
وابن بابويه در خصال از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است در تفسير اين آية كه :
يعنى على وفاطمه عليهما السّلام دو درياى عميقاند از علم كه هيچيك بر ديگرى زيادتى
هامش
( 1 ) . مجمع البيان 5 / 201 ؛ تأويل الآيات الظاهرة 2 / 637 .
( 2 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 636 ؛ تفسير فرات كوفي 459 ؛ تفسير الدر المنثور 6 / 142 ؛ تفسير روح المعاني 14 / 106 .
( 3 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 636 .
( 4 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 635 ؛ تفسير قمى 2 / 344 ؛ تفسير فرات كوفي 460 .
( 5 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 636 - 637 .