ابن بابويه به سند معتبر از أمير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : از پروردگار خود سؤال كردم كه سه خصلت را ، دو خصلت را به من عطا كرد ويكى را منع كرد ، گفتم : پروردگارا ! امّت من از گرسنگى هلاك نشوند ، فرمود : به تو دادم ؛ گفتم : پروردگارا ! بر ايشان مسلط مگردان كافران را كه ايشان را مستأصل گردانند ، فرمود :
به تو دادم ؛ عرض كردم : پروردگارا ! چنان مكن كه ايشان با يكديگر قتال ونزاع كنند ، اين را به من نداد « 1 » .
وأيضا به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : خصلتى در ميان امّت من كمتر از روى نيكو وصداى خوش وقوت حافظه نيست « 2 » .
وأيضا به سند صحيح از آن حضرت روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود كه : برداشتهاند از امّت من نه چيز را : چيزى كه از روى خطا وناداني كنند ، يا فراموش كنند ، يا ايشان را بر آن اكراه نمايند ، وچيزى را كه ندانند ، وچيزى را كه طاقت آن نداشته باشند ، وچيزى را كه مضطر شوند به آن ، وحسد بردن كه اظهار نكنند ، واز فال نيك وبد چيزى را كه در خاطر ايشان درآيد وبه آن اعتنا نكنند ، وچيزى را كه از بديهاى مردم در خاطر ايشان در آيد اظهار ننمايند « 3 » .
ودر قرب الإسناد به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت
هامش
( 1 ) . خصال 83 .
( 2 ) . خصال 137 .
( 3 ) . خصال 417 .