پس حق تعالى فرستاد
وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَآخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِها وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ . أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
« 1 » « وقوم ديگر كه اعتراف كردند به گناهان خود ، مخلوط كردند عمل شايسته را به عمل بد وناروا شايد خدا توبهء ايشان را قبول كند بدرستى كه خدا آمرزنده ومهربان است ، بگير از مالهاى ايشان صدقه تا پاك كنى ايشان را از گناهان وزيادة گردانى حسنات ايشان را يا پاكيزه كنى نفس ايشان را به آن صدقه ودعا كن براي ايشان كه دعاى تو آرامى است براي ايشان وخدا شنوا وداناست ؛ آيا نمىدانند كه خدا قبول مىكند توبه را از بندگان خود ومىگيرد - يعنى قبول مىكند - تصدقهاى ايشان را ونمىدانند كه خدا بسيار توبه قبولكننده ومهربان است » « 2 » .
پاورقی
( 1 ) . سورهء توبه : 102 - 104 .
( 2 ) . تفسير قمى 1 / 303 - 304 .