مىتواند بود اى پسر أبو طالب كه خدا به تو با ملائكهء آسمان مباهات مىكند ، پس حق تعالى اين آية را در شأن آن حضرت فرستاد « 1 » .
واخطب خوارزم كه از محدثان عامه است روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : شبى كه به غار رفتم جبرئيل در صبح آن شب بر من نازل شد شاد وخندان ، گفتم :
اى جبرئيل ! سبب شادى تو چيست ؟ گفت : يا محمد ! چگونه شاد نباشم وحال آنكه چشمم روشن شد به آنكه حق تعالى برادر ووصى وامام امّت تو علي بن أبي طالب را گرامى داشت وديشب به عبادت أو با ملائكة مباهات كرد وفرمود كه : اى ملائكة ! نظر كنيد بسوى حجت من در زمين بعد از پيغمبر من كه چگونه جان خود را فداى پيغمبر من كرده است وروى خود را بر خاك گذاشت براي شكر اين نعمت ، گواه مىگيرم شما را كه أو پيشواى خلق من است ومولاي جميع آفريدگان است « 2 » .
برگشتيم به روايات سابقه : چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم متوجه غار ثور شد در راه أبو بكر را ديد وأو را از خوف فتنه يا مصلحت ديگر با خود برد وهند بن أبي هاله نيز همراه آن حضرت رفت ، وچون به غار رسيد أبو بكر را نگاه داشت وهند را برگردانيد براي بعضي خدمات كه به أو فرموده بود « 3 » .
وروايت ديگر آن است كه : أبو بكر در راه حضرت را ديد كه مىرود ، از عقب آن حضرت روان شد وحضرت از بيم آنكه مبادا يكى از كفار قريش باشد تند رفت وپاى مباركش بر سنگى برآمد ومجروح شد وبه شومى آن ملعون آزار بسيار كشيد تا أو به آن حضرت رسيد وبه ضرورت حضرت أو را با خود برد « 4 » .
وشيخ طوسي به روايت ديگر از امّ هانى خواهر أمير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده است
Footnote
( 1 ) . تذكرة الخواص 35 وإحقاق الحق 6 / 479 به نقل از تفسير ثعلبى ؛ احياء علوم الدين 3 / 273 ؛ شواهد التنزيل 1 / 123 ؛ امالى شيخ طوسي 469 ؛ تنبيه الخواطر 181 - 182 .
( 2 ) . مناقب خوارزمي 228 ؛ مائة منقبة 145 .
( 3 ) . امالى شيخ طوسي 466 .
( 4 ) . اقبال الاعمال 3 / 107 ؛ تاريخ طبري 1 / 568 .