در حديث معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه حق تعالى مىفرمايد : « نمىداند تأويل متشابهات قرآن را مگر خدا وراسخان در علم » « 1 » ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بهترين راسخان در علم بود وحق تعالى أو را تعليم كرده بود جميع آنچه بر أو فرستاده بود از تنزيل وتأويل قرآن ، ونبود آنكه خدا چيزى را بر أو نازل گرداند وتأويل آن را به أو تعليم ننمايد ، واوصياى آن جناب بعد از أو همهء علم أو را مىدانند « 2 » .
ودر حديث معتبر ديگر فرمود كه : حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام مىفرمود كه : حق تعالى مىفرمايد
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ
« 3 » « بدرستى كه در قصهء هلاك كردن قوم لوط يا غير آن در قرآن آيتها ونشانها هست براي صاحبان فراست وزيركى » ، حضرت فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم متوسّم بود كه به علامتها علوم بسيار وأحوال اخيار وأشرار بر أو ظاهر مىشد ومن بعد از أو وامامان از فرزندان من همچنيناند « 4 » .
ودر أحاديث بسيار منقول است كه : هر روز بر حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم اعمال نيكوكاران وبدكاران اين امّت عرض مىشود ، پس حذر نمائيد از اعمال ناشايست « 5 » .
ودر حديث موثق منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام به شخصي از أصحاب خود
هامش
( 1 ) . ترجمهء آيهء 7 سورهء آل عمران .
( 2 ) . بصائر الدرجات 203 ؛ تفسير قمى 1 / 96 .
( 3 ) . سورهء حجر : 75 .
( 4 ) . كافى 1 / 218 - 219 .
( 5 ) . رجوع شود به بصائر الدرجات 424 وتفسير عياشى 2 / 109 وتفسير قمى 1 / 304 وكافى 1 / 219 ومعاني الأخبار 392 .