فصل چهارم در بيان معنى يتيم وضال وعائل است
حق تعالى فرموده است كه
وَالضُّحى . وَاللَّيْلِ إِذا سَجى
« سوگند ياد مىكنم به وقت چاشت وبه شب هرگاه تاريكى أو بسيار ساكن گردد يا أشياء را بپوشاند » ،
ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَما قَلى
« وداع نكرد از تو پروردگار تو كه ديگر به تو وحى نفرستد وتو را دشمن نداشته چنانكه كافران به سبب دير آمدن وحى به تو نسبت دادند » ،
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولى
« والبتة آخرت بهتر است از براي تو از دنيا » ،
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى
« والبتة در وقتي عطا خواهد كرد تو را پروردگار تو پس تو راضى خواهى شد » .
از زيد بن علي روايت كردهاند كه : رضاى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم آن است كه حق تعالى أهل بيت آن حضرت وشيعيان ايشان را داخل بهشت گرداند « 1 » .
ودر حديث معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است : كه روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به خانهء حضرت فاطمه عليها السّلام در آمد ، ديد كه آن حضرت به دست مبارك خود آسيا مىگرداند وعباى درشت پوشيده است از جنسي كه جل شتر مىكنند ، پس چون آن حالت را مشاهده نمود گريست وفرمود كه : اى فاطمه ! تلخى دنيا را اختيار كن براي نعيم
هامش
( 1 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 811 ؛ تفسير برهان 4 / 473 .