كردم وملائكة مرا منع نكردند ودر حال خود تغييرى نيافتم ، پس به اين سبب فريب خورد آدم وغلط كرد واز آن درخت تناول نمود پس رسيد به ايشان آنچه خدا در قرآن فرموده است
فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمَّا كانا فِيهِ
يعنى : « لغزانيد ايشان را شيطان لعين از بهشت به وسوسه وفريب خود ، پس بيرون كرد ايشان را از آنچه بودند در آن از نعيم بهشت » .
وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ
« وگفتيم : اى آدم واى حوّا واى مار واى شيطان ! پائين رويد از بهشت بسوى زمين بعض شما دشمنيد بعضي را » آدم وحوّا وفرزندان ايشان دشمن شيطان ومار وفرزندان ايشانند وبرعكس ،
وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ
، يعنى « شما را در زمين منزل ومحل استقرار هست براي تعيّش »
وَمَتاعٌ إِلى حِينٍ
« 1 » « ومنفعتى وبرخوردارى هست شما را تا وقت مردن » .
فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ
« پس قبول كرد آدم از پروردگار خود كلمهاى چند را » كه بگويد آنها را ، پس گفت آنها را
فَتابَ عَلَيْهِ
« پس به آن كلمهها توبهاش را قبول كرد »
إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ
« بدرستى كه اوست قبول كنندهء توبهها »
الرَّحِيمُ
« 2 » « رحم كنندهء توبهكنندگان است » .
قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمِيعاً
« گفتيم : پائين رويد از بهشت همگى » ، فرمود كه : در أول ، امر كرد خدا كه پائين روند ، ودر اينجا امر كرد كه با هم بروند واحدى از ايشان پيش از ديگرى نرود ؛ وفرود آمدن ايشان ، فرود آمدن آدم وحوّا ومار بود از بهشت ، بدرستى كه مار از بهترين حيوانات بهشت بود ، وفرود آمدن شيطان از حوالي بهشت بود زيرا كه داخل شدن بهشت بر أو حرام بود ،
فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً
« پس اگر بيايد بسوى شما وأولاد شما بعد از شما از جانب من هدايتي » اى آدم واى إبليس
فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ
« پس هر كه پيروى كند هدايت مرا »
فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ
« پس بيمى بر ايشان نيست » در هنگامى كه
هامش
( 1 ) . سورهء بقره : 36 .
( 2 ) . سورهء بقره : 37 .