دارد ، و به مقام تقرّبى كه نزد خدا دارد مغرور نشود . او به دنيا دل نبندد ، و سنگى روى سنگ نگذارد . در حكومت او ، به احدى بدى نرسد ، مگر آنجا كه حدّ خدايى جارى گردد . « 1 »
ب : سيرت خلقى
مهدى عليه السّلام ، صاحب حشمت و سكينه و وقار است . مهدى جامههايى درشتناك پوشد ، و نان جو خورد . علم و حلم مهدى از همهء مردمان بيشتر است . مهدى ، همنام پيامبر است ( محمّد ) ، و خلق او ، خلق محمدى است . « 2 »
مهدى عليه السّلام ، در جهان ، با مشعل فروزان هدايت سير كند ، و چونان صالحان بزيد . « 3 »
ج - سيرت عملى
به هنگام رستاخيز مهدى عليه السّلام ، آنچه هست ، دوستى و يگانگى است ، تا آنجا كه هر كس هر چه نياز دارد ، از آن ديگرى بردارد ، بىهيچ ممانعتى . « 4 »
در زمان مهدى ، مؤمنان در معاملات از يكديگر سود نگيرند . « 5 » كينهها از دلها بيرون رود ، و همه جا را آسايش و امنيت فراگيرد . « 6 »
مهدى ، بخشنده است ، و بيدريغ ، مال و خواسته ، به اين و آن دهد . نسبت به عمّال و كارگزاران و مأموران دولت خويش بسيار سختگير باشد ، و با ناتوانان و مستمندان ، بسيار دلرحم و مهربان . « 7 »
علامة المهدىّ ، أن يكون شديدا على العمّال ، جوادا بالمال ، رحيما بالمساكين . « 8 »
مهدى عليه السّلام ، در رفتار چنان است كه گويى با دست خود ، كره و عسل ، به دهان
هامش
( 1 ) . همان .
( 2 ) . همان ، ج 1 ، ص 281 - 282 و 266 و 300
( 3 ) . همان
( 4 ) . الاختصاص ، ص 24
( 5 ) . وسائل الشيعة ، ابواب تجارت .
( 6 ) . بحار الأنوار ، ج 10
( 7 ) . المهدى الموعود . . . ج 1 ، ص 277 - 276
( 8 ) . همان