تزويج كنم تو را با فاطمه - خشنود باد خدا از او - بصداق پنج يك دنيا يا چهار يك آن - شك در آن از عتبه است - پس كسى كه راه مىرود بر روى زمين در حالى كه كينهء تو را دارد در دنيا ، دنيا بر او حرام است و رفتن او در روى آن حرام است .
للمؤلّف القاصر :
صنع نخستين كه خدا آفريد * در صدف صنع درى پروريد
وه چه درى درّهء بحر وجود * فيض ده عالم غيب و شهود
جوهرهء عزّت و جاه و جلال * نادرة الكون عديم المثال
ذات خداوند جلال و جمال * كرده در او جمع صفات كمال
آينهء جمله صفات خدا * علّت ايجاد همه ماسوا
كرده عطا نام وى از نام خود * داده بزرگيش به اعظام خود
فاطمه خوانده است مر او را بنام * كرده بر او نعمت خود را تمام
حجّت كبراى الهى است او * آينهء طلعت شاهى است او
عالم امكان همه در سايهاش * كس نتوان درك كند پايهاش
كرد خداوند ولىّ حميد * ارض و سماوات ز نورش پديد
خلقت آنها همه از نور او * كون و مكان يكسره منشور او
خيل ملك بندهء فرمان او * جن و بشر ريزهخور خوان او
نيست زنى در همهء ممكنات * همچو وى از رفعت ذات و صفات
هستى حق هستى او آفريد * هستى هر هست به او شد پديد
فخر رسل مفتخر از هست او * بوسه گهش بود همى دست او
در دو جهان واسطهء فيض اوست * ليك خود از فيض خدا فيضجوست
بر در او دست نيازش دراز * نيست ز فيّاضى حق بىنياز
در اثر بندگى كردگار * حق به بزرگيش كند افتخار