و فيه تحريم أذى من يتأذّى المصطفى صلّى اللّه عليه و آله بتأذّيه ، فكل من وقع منه في حق فاطمة شيء فتأذّت به ، فالنبي صلّى اللّه عليه و آله يتأذّى به بشهادة هذا الخبر ، و لا شيء أعظم من إدخال الأذى عليها من قبل ولدها ، و لهذا عرف بالاستقرار معاجلة من تعاطى ذلك بالعقوبة في الدنيا و لعذاب الآخرة أشدّ « 1 » . يعنى : و در اين خبر است حرام بودن اذيّت كردن به كسى كه بسبب اذيّت كردن به او پيغمبر متأذّى شود ، پس هركسى كه واقع شود از او در حق فاطمه چيزى كه به آن اذيّت بيند اذيّت كرده است پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را بشهادت اين خبر ، و عقوبت هيچ چيزى بزرگتر از وارد كردن اذيّت بر او يعنى بر فاطمه نيست از جهت اذيّت كردن به فرزند او ، و براى اين مقرّر شده تعجيل بر كسى كه جرأت كند به آن عقوبت در دنيا ، و هرآينه عذاب آخرت از آن سخت‌تر است . شيخ احمد مغربى مالكى متوفّاى سال 1041 در كتاب فتح المتعال بنابر نقل امينى در الغدير گفته است در ضمن قصيده‌اى كه در مدح پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله گفته :