حق تعالى ثناى نيكو گفته است براى او و به سبب آنچه پسنديده است از افعال شايستهء او ، و تأويل محمّد آن است كه خدا و فرشتگان و جميع پيغمبران و رسولان و همهء امّتهاى ايشان ستايش مىگويند او را و درود مىفرستند بر او ، و نامش بر عرش نوشته است : محمّد رسول اللّه « 1 » . صفار روايت كرده است به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را ده نام است در قرآن : محمّد ، و احمد ، و عبد الله ، و طه ، و يس ، و نون ، و مزمّل ، و مدثّر ، و رسول ، و ذكر ، چنانچه فرموده است
« 9 » « إنّا أنزلنا إليكم ذكرا رسولا » . پس حضرت صادق عليه السّلام فرمود : « ذكر » از نامهاى آن حضرت است ، و مائيم اهل ذكر كه حق تعالى در قرآن ذكر كرده است كه هر چه ندانيد از ذكر سؤال كنيد « 10 » . و بعضى از علماء از قرآن مجيد چهار صد نام براى آن حضرت بيرون آوردهاند ، و مشهور آن است كه نام آن حضرت در تورات « مؤد مؤد » است ، و در انجيل « طاب طاب » ، و در زبور « فارقليط » ، و بعضى گفتهاند كه : در انجيل « فارقليط » است . و امّا اسماء و القاب كه اكثر علماء از قرآن استخراج كردهاند به غير آنچه سابقا مذكور شد اينهاست : شاهد ، و شهيد ، و مبشّر ، و بشير ، و نذير ، و داعى ، و سراج منير ، و رحمة للعالمين ، و رسول اللّه ، و خاتم النبيّين ، و نبيّ ، و امّى ، و نور ، و نعمت ، و رءوف ، و رحيم ، و منذر ، و مذكّر ، و شمس ، و نجم ، و حم ، و سما ، و تين « 11 » .