تعالى : جاعِلِ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا « 1 » و قال اللّه تعالى : يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا « 2 » و قال اللّه تعالى : لَنَزَّلْنا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكاً رَسُولًا « 3 » .
فصل دويم
بدان كه بناى نبوّت بر سه چيز است : اوّل : دعوى نبوّت با علم و معجز . دويم : عصمت . سيم : انباء « 4 » رسول « 5 » پسين به اسم و نسب او ، چنان كه عيسى خبر داد از محمّد عليهما السّلام « 6 » . امّا بناى امامت بر چهار چيز بود : نصّ خدا ، و نصب رسول ، و عصمت ، و وصايت « 7 » نبىّ بر وصىّ و وصىّ بر وصىّ . چنان كه نبىّ وصيت كرد به على ، و على به حسن ، و حسن به حسين تا به مهدى عليهم السّلام و معجزه به وقت حاجت . مسلّم « 8 » هر كه نبىّ بود يا امام از قبل خدا ، در او خلافى نبود ، چنان كه در رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه اهل قبله را در او خلافى نيست ، و در امامت على نيز خلافى نيست مگر كه خلاف در تقدّم و تأخر است . قال اللّه تعالى : وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً « 9 » و نبوّت و امامت اخويناند ، چنان كه نبوّت از [ جانب ] « 10 » خدا است بايد كه خلافت نيز از [ جانب ] « 11 » خدا باشد ، و خلافت ابو بكر از قبل خلق است و اختيار و بيعت . از اينجاست كه هفصد مذهب در اسلام ظاهر شد و اكثر مانعاند كار او را .