آرى به خدا قسم كه : رستگار شد . « جبّار » كشندهء « عامر بن فهيره » بود و خودش مىگفت : ديدم كه پيكرش بعد از شهادت به آسمان بالا رفت و بدين جهت مسلمان شدم [ 1 ] .
صاحب طبقات مىنويسد كه : در يك شب خبر شهداى « بئر معونه » و شهداى « رجيع » به رسول خدا رسيد و بر شهداى « بئر معونه » بيش از هر پيشآمدى سوگوار و داغدار شد و دعا مىكرد كه : خدايا از طايفههاى : « بنى لحيان » ، « عضل » ، « قاره » ، « زغب » « رعل » ، ذكوان و « عصيّه » كه فرمان خدا و رسول را نبردهاند . انتقام گير و آنان را به قحطى سختى گرفتار ساز . خدايا « بنى عامر » را هدايت فرما و از « عامر بن طفيل » خون ما را بگير . و به روايتى : تا يك ماه در قنوت نماز صبح بر قبايل : « رعل » و « ذكوان » و « غصيّه » و « بنى لحيان » نفرين مىكرد .
شهداى بئر معونه
1 - أبيّ بن ثابت ( أنصارى ، از بنى مغاله ) .
2 - أبيّ بن معاذ ( أنصارى ، از بنى مالك بن نجّار ) .
3 - أنس بن معاذ ( أنصارى ، از بنى مالك بن نجّار ) .
4 - أوس بن معاذ ( أنصارى ) .
5 - بشير ( أنصارى ) .
6 - ثابت بن خالد ( أنصارى ، از بنى مالك بن نجّار ) .
7 - حارث بن صمّه ( أنصارى ، از بنى مالك بن نجّار ) .
8 - حرام بن ملحان ( أنصارى ، از بنى عدىّ بن نجّار ) .
هامش
[ 1 ] - در كتاب شهداء الاسلام ، ج 1 ، ترجمهء 32 نفر از شهداى « بئر معونه » را از مآخذ مختلف جمعآورى كردهام ، اما بر نام و شرح حال بقيهء شهداى اين سريه تا چهل ، يا هفتاد نفر وقوف نيافتم .