مرضى به آن قيام ننموده و به خدا استكبار ورزيده به دعا مشغول نشده است ، چه در كلام مجيد وارد است كه :
ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ
« 1 » .
پس مىبايد كه ازين معنى غافل نبوده و خواندن تعقيب بعد از نماز را ترك ننموده و الّا موجب حسرت و ندامت بسيار در آخرت خواهد بود كه چرا طريق نماز را بر آن وجه ، مسلوك نداشته . و نعم ما قيل :
اين لطف نگر كه حق غضب فرمايد * بر هر كه گدائى ز درش ننمايد
و
ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ *
، نعوذ باللَّه منه .
[ در فضيلت تسبيح حضرت زهرا ( عليها السلام ) ]
و ببايد دانست كه افضل تعقيبات ، تسبيح فاطمهء زهراست عليها السّلام ، و شيخ الطائفة - عليه الرحمة - در كتاب « تهذيب الأحكام » بسند صحيح از حضرت به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن قدوهء ارباب عصمت فرمودهاند :
من سبّح تسبيح فاطمة الزّهراء عليها السّلام قبل ان يثنى رجليه من الصّلاة الفريضة غفر له .
يعنى « هر كس كه بعد از نماز فريضه تسبيح حضرت فاطمهء زهرا عليها السّلام را بجا آورد قبل از آنكه پاى راست را از بالاى پاى چپ بر دارد - كنايه از آنكه به همان حالتى كه از براى تشهّد نشسته است نشسته باشد و حركت نكند « 2 » هر آينه جميع
هامش
( 1 ) سورهء غافر : 40 - آيهء 60 : « بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را ، همانا آنان كه از عبادت من استكبار و خوددارى مىورزند حتما به خوارى وارد جهنم مىشوند » .
( 2 ) شايد مراد آنست كه : قبل از آنكه زانوى خود را از سمت قبله بگرداند ، يعنى از جهت قبله منحرف شود ( حبل المتين از تأليفات مؤلف - ره - ) .