ذكر آزار يافتن آن حضرت از گروه كفار و اسلام آوردن حمزه و عمر
راويان با خبر و مورخان پاكيزه اثر چنين روايت كردهاند كه در ميان قريش و قبيلهء عرب به غيرت و حميت و حمايت عشيره و رعايت اقربا از حمزه كسى بهتر نبود و تير را نيكو انداختى و اكثر ايام و اوقات به شكار صيد پرداختى و در آن روز به شكار رفته بود و اتفاقا همان روز ابو طالب از مكه بيرون رفته بود و رسول ( ص ) به سوى مقابر بيرون آمد . ناگاه ابو جهل لعين با جمعى از سفهاء پيش آمدند و به ايذاء آن سرور مشغول شدند . رسول ( ص ) به حكم : وَ إِذا خاطَبَهُم الْجاهِلُون قالُوا سَلاماً « 1 » بىمجادله برفت و در گوشهاى سر در پيش انداخت و نشست و به آتش آزار و ايذاء كفار مىسوخت . ديگر باره آن كافر بىدين يعنى ابو جهل لعين پارهاى خاك در جايى كرد و بر فرق خواجهء لولاك ريخت و چندين آزار و جفا به حضرت مصطفى - صلّى اللّه عليه و آله - رسانيد . بيت :