و الطف صلات صلوات كه مسبّحان پاكيزه سير و اشرف تحف تحيّات كه فصيح زبانان سخنگستر معركهء نَحْن نَقُص عَلَيْك أَحْسَن الْقَصَص « 1 » در رشتهء اداء و سلسلهء املاء كشند و مجلس انس را بدان مزيّن گردانند ، ثناى صاحبقرانى [ است ] كه از عرش تا فرش هر چه هست به طفيل هستى او موجود گشته ، عالىشأنى كه از سمك تا سماك هر آنچه به جلوهء ظهور در آمده به سبب ذات حميده صفات او صورت بود يافته . بيت :
يعنى : عالى جاهى كه خسروان كشور افلاك ، غاشيهء رفعت و جلالش را بر دوش جان مىكشند و معالى دستگاهى كه شهرياران عرصهء خاك ، غبار نعل براقش را توتياى ديدهء جهان بين خود مىسازند ، متوج به تاج ابتهاج وَ ما أَرْسَلْناك * « 2 » ، مخاطب به خطاب لولاك لما خلقت الافلاك ، سلطان بارگاه عزّت دَنا فَتَدَلَّى « 3 » ، صاحب جاه قربت مكان فَكان قاب قَوْسَيْن أَوْ أَدْنى « 4 » ، مقتدايى كه خلايق را به نور هدايت از ظلمت ضلالت خلاص گردانيد و پيشوايى كه سرگشتگان باديهء كفر را از بيم دستانداز به مقام امن و امان رسانيد ، حبيب حضرت إله و جليس خلوتخانهء لى مع اللّه ، بيت :