مطلب است كه آنها « متعبّد » به « نص » نشدند ، و رأى و نظريّهء خويش در امور سياسى ، و اجتهاد خويشتن را بر تعبّد به نصوص پيامبر ( ص ) ، مقدّم داشتند .
المراجعات ( گفت و شنودهاى مذهبى حق جو و حق شناس ) ( فارسى ) — صفحة 337
مساهمون: السيد عبد الحسين شرف الدين
ص٣٣٧