نمايم ؟ ! » « 378 »
پس آنگاه كه « سپاه » حركت داده شد - در حالى كه نمىخواستند چنين شود - « اسامه » با سه هزار نفر جنگجو كه هزار نفر آنها سوار بودند ، حركت نمود . گروهى از همان كسانى كه « پيامبر » آنها را مجهّز ساخته بود ، « تخلّف » ورزيدند و با « اسامه » نرفتند در حالى كه رسول خدا ( ص ) فرموده بود :
« لشكر اسامه را مجهّز سازيد ! »
« نفرين و لعنت خدا بر كسى كه از سپاه اسامه تخلّف ورزد ! » « 379 »
شما خوب مىدانيد كه آنها در مرحلهء نخست ، در حركت « كندى » كردند ، و در مرحلهء دوّم ، از سپاه « تخلّف » ورزيدند ، تا پايههاى سياستشان محكم و ستونهاى آن را برپا دارند .
در اينجاها « نظريّهء » خويش را بر « تعبّد به نص » ترجيح دادند ، زيرا ديدند حفظ خواستهء خويش اولى ، و رعايت آن سزاوارتر است ، و اگر به فرمان پيامبر ( ص ) متعبّد مىشدند ، و پيش از رحلت او به « جنگ »
هامش
( 378 ) رجوع كنيد به تاريخ ( طبرى ) ج 3 ص 226 ، الكامل فى التاريخ ( ابن اثير ) ج 2 ص 335 ، السيرة الحلبيهء ( حلبى شافعى ) ج 3 ص 209 و السيرة النبويهء ( زين دحلان ) در حاشيهء السيرة الحلبيهء ( حلبى شافعى ) ج 2 ص 340 .
( 379 ) رجوع كنيد به الملل و النحل ( شهرستانى شافعى ) ج 1 ص 20 در حاشيهء الفصل ( ابن حزم ) افست دار المعرفهء بيروت . و شرح نهج البلاغهء ( ابن ابى الحديد ) ج 6 ص 52 ط مصر با تحقيق محمد ابو الفضل .