تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 355

مساهمون:

ص٣٥٥

مناره

در احاديث منظور از مناره در بعضى موارد قرآن كريم مىباشد ( مكتب اسلام - ش 498 - شهريور 1381 - ص 66 )

منازل قرآن

از ابن عباس نقل شده است كه گفته است : الوقوف منازل القرآن . وقفگاه‌ها منزلگاه‌هاى قرآن است ( قرآن‌پژوهى ، ص 137 )

مناسك ( م س )

فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ
( بقره - 200 ) اصطلاحا مراسم و اعمال حج را گويند ( اعمال و عبادات مخصوص حج ) . مجموع آداب و افعالى كه در زمانى خاص و در اماكنى خاص جهت زيارت بيت اللّه صورت مىگيرد .

مناع الخير ( م نّ ع ل خ )

مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُرِيبٍ
( ق - 25 ) بازدارنده از نيكى . كسى كه از رسيدن يا رساندن خير به ديگران مضايقه دارد . از اخلاق ذميمهء مورد اشارهء قرآن . ( قرآن‌پژوهى ، ص 801 - كشف المطالب ، ص 8 )

منافقين ( م ف )

بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً
( نساء - 138 ) دورو . آن‌كه كفر خويش را پنهان دارد و جز آن را آشكار سازد . از مادهء نفق ( سوراخ در زمين ) است چه آن‌كه منافق خويش را در پردهء اسلام پنهان مىدارد ( بسان جانور كه در سوراخ پنهان شود ) اين كلمه حدود 32 بار در قرآن كريم آمده و خداوند اين گروه را به شديدترين لحن مورد نكوهش و توبيخ و تهديد قرار داده است و بيشتر آيات مربوط ، دربارهء منافقان عصر پيغمبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله است . و از فرازهاى تاريخ زندگى آن حضرت فتنهء منافقين عصر او بوده كه از آغاز گرايش مردم مدينه باسلام شروع و تا آخر عمر حضرت ادامه داشت . ( معارف و معاريف )

منافقون

نام سوره‌ايست در قرآن مجيد - سورهء منافقون

منتقم ( م ت ق )

إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنْتَقِمُونَ
( سجده - 22 ) انتقام گيرنده از بدكاران . جزادهنده . خداى تعالى است ( نام‌ها و صفت‌هاى خداى رحيم ، ص 150 )

منجيه

- سورهء منجيه

منذر ( م ذ )

قُلْ إِنَّما أَنَا مُنْذِرٌ
( ص - 65 ) از اسامى پيامبر است در قرآن مجيد ( كشف المطالب ، ص 17 - ناسخ التواريخ ، حضرت رسول ، ج 4 ، ص 266 )

منخنقه ( م خ ن ق )

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَ الْمُنْخَنِقَةُ
( مائده - 45 ) خفه شده . گوسفندى كه بر اثر گلو افشار كشته شده باشد خواه به علّت طناب شكارچى يا به گير آمدن سر آن ميان دو شاخهء درخت و يا چنان‌كه روش جاهليت بوده حيوان را خفه مىكردند و آن را مىخوردند - كه در قرآن حرام اعلام شده است - ( معارف و معاريف ) .
فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 355 | محمد يوسف حريرى