تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 280

مساهمون:

ص٢٨٠

غيب ( غ )

الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ
( بقره - 3 ) هرچه از حواس ظاهر پنهان است . و صفت پرهيزكاران اين است كه ايمان به غيب دارند . و در اين‌كه مقصود از غيب چيست اقوالى است : 1 . قرآن . 2 . آنچه از ناحيهء خداست . 3 . قيامت و بهشت و جهنم . 4 . احكام ( واجبات محرمات و مباحات ) . 5 . هرچه از علم و اطلاع مردم عادى بيرون است . 6 . غيبت حضرت مهدى و زمان ظهورش كه جز خدا كسى آن زمان را نمىداند ( مجمع البيان )

غيبت ( ب )

وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً
( حجرات - 12 ) در فقه يادآورى شخص است در غياب او به امورى كه خوش ندارد گفته شود و اين امر شرعا حرام است . غيبت در صورتى است كه اوصاف موجود در شخص را كه عيوب و نقايص باشد بگويد و شمردن نقايص خلقى و اخلاقى او اگر نادرست باشد افترا و بهتان است ، و اين عمل حرام است به استناد آيات قرآن و روايات اخبار آل محمد ( فرهنگ علوم )