و سيّد الشّيب مع الشّبّان پس هفده سوار را به خاك انداخت و عثمان بن خالد جهنى او را بكشت .
و از تاريخ طبرى نقل است كه : مختار دو تن را دستگير كرد كه در خون عبد الرّحمن بن عقيل بن ابى طالب و ربودن جامههاى او شريك بودند و اين دو در جبّانه كوفه بودند ، يعنى ميدان يا قبرستان و گردن آنها را بزد و جثهشان را به آتش بسوخت - لعنة اللّه عليهما -
( 1 )
ديگر جعفر بن عقيل ( رض )
مادر او ام الثّغر بنت عامر از بنى كلاب است و بعضى گويند : مادرش خوصاء بنت عمر بن عامر كلابى است به جنگ بيرون شد و مىگفت :
انا الغلام الابطحىّ الطّالبي * من معشر في هاشم من غالب
و نحن حقا سادة النّوائب * هذا حسين اطيب الأطايب
( طبرى ابو الفرج و كامل ) پس عبد اللّه بن عزرة خثعمى تيرى بر او افكند و او را بكشت ( مناقب ) و او دو تن بكشت و به قول ديگر پانزده سوار و بشر بن سوط همدانى او را شهيد كرد .
( 2 )
و عبد اللّه اكبر ابن عقيل
مادرش امّ ولد است و قاتل وى چنان كه از مدائنى نقل شده عثمان بن خالد بن اشيم جهنى و مردى از همدان بود .
و ديگر محمد بن مسلم بن عقيل
( 3 ) مادرش امّ ولد بود و قاتل او ابو مرهم ازدى و لقيط بن اياس جهنى است به روايت ابى الفرج از ابى جعفر محمد بن على باقر عليهما السّلام .
( 4 )
ديگر محمد بن ابى سعيد بن عقيل
ابو الفرج گفت : مادر او امّ ولد و به روايت مدائنى از ابى مخنف از سليمان بن ابى راشد از حميد بن مسلم قاتل او لقيط بن ياسر جهنى بود به تيرى كه بيفكند بر وى . و محمد بن على بن حمزه گفت كه : جعفر بن محمّد بن عقيل با وى كشته شد و هم گفت : شنيدم از مردى كه