جلو دكان من عبور كردند و من در حال استراحت بودم امام فرمود : حالت چگونه است . عرض كردم : پاى من درد مىكند . فرمود : منزل ما بيائيد ، من هم در منزل آن جناب حاضر شدم .
امام عليه السّلام دست خود را روى پايم گذاشت و براى من دعا كرد و فرمود :
هر گاه خداوند بندهاى را دوست بدارد فرشتهاى را بر او موكل مىكند تا او را گرفتار كند و او دعا كند و خدا صدايش را بشنود و هر گاه بندهاى را مورد بغض قرار دهد فرشتهاى را بر او وكيل مىكند تا وسائل استراحت را برايش فراهم كند و خداوند مكروه مىداند كه صداى او را بشنود .
( 1 ) 25 . امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند متعال مؤمن را همواره با گرفتارى و مصيبت مشغول مىكند مؤمن هر شبى كه بامداد مىكند با يك ناراحتى مالى و يا جانى مبتلا مىگردد ، خداوند هم در اثر اين گرفتارىها و صبرش به او پاداش مىدهد .
( 2 ) 26 . فرمود : چهل روز بر مؤمن نمىگذرد مگر اينكه براى او مصيبتى پيش مىآيد كه وى را محزون مىكند و ناراحتش مىدارد .
( 3 ) 27 . فرمود : بندهء مؤمن نزد خدا منزلتى دارد كه به آن نمىرسد ، مگر به دو خصلت يا از بيرون رفتن مال و يا بيمارى در بدن او .
( 4 ) 28 . امام باقر سلام اللَّه عليه فرمود : هر گاه خداوند اراده كند كه بندهاى را گرامى بدارد و آن بنده گناهى داشته باشد او را به بيمارى مبتلا مىكند ، و اگر بيمار نشد نيازمندش مىكند و اگر چنين نشد هنگام مرگ بر او سخت مىگيرد تا آن گناه تخفيف پيدا كند .
و هر گاه بخواهد بندهاى را تحقير كند و او اعمال حسنه داشته باشد بدن او را سالم مىدارد و اگر اين چنين نشد زندگى او را فراخ مىگرداند و اگر اين هم نشد هنگام مرگ جانش به آسانى بيرون مىگردد تا نيكىهايش در جهان پاداش داده شود .
( 5 ) 29 . امام صادق عليه السّلام گفت : در بهشت مقامى هست كه هيچ كس به آن
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار ( مشكاة الانوار در اخلاق و موعظه ) ( فارسى ) — صفحة 275
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص٢٧٥