كور مىشود و هر كس از دنيا خوشحال شود گرفتار مصيبت ميگردد غمها در دلش به حركت در ميايند ، و اندوهها او را مشغول ميكنند ، غمها او را محزون ميدارند ، او همان گونه زندگى مىكند تا جانش بر آيد ، و در حالى كه رگهاى دلش پاره پاره ميگردند به دور افكنده ميگردند نيستى او در نزد خداوند اهميتى ندارد ، برادران او را به كنارى مياندازند ، مؤمن همواره به دنيا به ديده عبرت مىنگرد ، و در صورت اضطرار از آن مىخورد ، و با گوش خشم و غضب به سخنان دنيا گوش فرا مىدهيد ، اگر گفته شود مالدار شده ، روزى گويند فقير گرديده است اگر از زندگى خوشحال مىشود با نيتى محزون ميگردد ، هنوز روزى كه مايوس ميشوند نيامده 136 - روايت شده على عليه السّلام فرمودند : بسا افرادى كه امروز زنده باشند و فردا را درك نكنند ، چه بسا شخصى كه در اول شب مردم به حال او غبطه ميخورند ولى در پايان شب حالش دگرگون شد و شيون و ناله از خانهاش بلند گرديد على عليه السّلام فرمودند : از حقارت دنيا در نزد خداوند آن است كه در آن جا خداوند معصيت ميگردد ، و كسى در نزد خداوند مقام پيدا نميكند مگر اينكه از محبت دنيا دست بكشد و گرايش به آن پيدا نكند على عليه السّلام در وصف دنيا فرمودند : دنيا گول مىزند ، زيان مىرساند ، و تلخى مياورد ، خداوند متعال دنيا را پاداش براى دوستان خود قرار نداد ، و براى دشمنانش هم جاى عقاب مقرر نكرد ، مردمان دنيا مانند كاروانى هستند كه جايى فرود آمدهاند ناگهان صاحب كاروان ميگويد حركت كنيد على عليه السّلام فرمودند : آيا آزاد مردى نيست كه اين پس مانده را به اهلش برگرداند بهاى شما فقط بهشت است ، و آن را جز به بهشت نفروشيد على عليه السّلام فرمودند : دو گرسنه هستند كه سير نميشوند يكى طالب علم و ديگرى طالب دنيا على عليه السّلام فرمود : دنيا براى جاى ديگر خلق شده و براى خودش آفريده نشده است
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 578
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٧٨