كسى است كه براى دنياى فانى كار مىكند ولى آخرت را كه هميشه هست ترك مينمايد 129 - مالك بن اعين گويد : از امام باقر عليه السّلام شنيدم فرمودند : اى مالك خداوند دنيا را به دوست و دشمن مىدهد ، ولى دين را فقط به دوستان خود عطا مىكند ، و دشمنان خدا از آن بهرهاى ندارند 130 - هشام بن سالم گويد : امام صادق عليه السّلام فرمودند : محبت دنيا در راس هر گناهى مىباشد مردى خدمت امام صادق عليه السّلام عرض كرد : ما طالب دنيا هستيم امام به او فرمودند ميخواهى با دنيا چه كنى ، گفت : براى خودم از آن كمك ميگيرم ، و به خاندانم ميرسانم ، و صدقه مىدهم و صله رحم به جاى مياورم و حج انجام مىدهم ، امام فرمود : اينها دنيا نيستند همه اينها آخرت ميباشند 131 - على عليه السّلام فرمودند : اهل دنيا مانند سوارانى هستند كه حركت ميكنند ولى در خواب ميباشند فرمودند : هر گاه شما به دنيا پشت كرده باشى و مرگ هم از مقابلت مىآيد ، اينها زود به هم خواهند رسيد فرمودند : گردش روزگار بدنها را كهنه مىكند ، و آرزوها را تجديد مىنمايد و مرگ را نزديك ميسازد ، و آرزوها از بين ميبرد ، هر كس به دنيا برسد خستهاش مىكند ، و هر كس آن را از دست بدهد ناراحت ميگردد فرمودند : آدمى در دنيا همواره به طرف مرگ گام بر ميدارد فرمودند : هر معدودى وقت آن سپرى خواهد شد ، و هر چه آرزو كنى و انتظار آن را داشته باشى خواهد آمد 132 - ضرار بن ضمره هنگام ورود بر معاويه در پاسخ سؤال او كه گفت : على را براى من وصف كنيد گفت : من او را در بعضى از جاها ديدم در حالى كه شب تاريكى خود را بر همه جا گسترده بود ، على در محراب عبادت نشسته و محاسنش را در دست گرفته و مانند شخص مار گزيده بر خود مىپيچيد و گريه ميكرد
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 574
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٧٤