113 - امام صادق عليه السّلام فرمودند : هر كس را خداوند علم زياد دهد و او به دنيا بيشتر علاقهمند گردد ، از خداوند بيشتر دور مىشود ، و خداوند بر او غضب مىكند 114 - رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : اگر دنيا نزد خداوند به اندازه مال مگسى ارزش داشت به كافر شربتى آب هم نميداد 115 - طلحة بن زيد گويد : امام صادق عليه السّلام فرمودند : مثل دنيا مانند ما راست بدن آن نرم ولى در باطن زهر كشنده دارد ، عقلاء از آن دورى ميكنند ولى كودكان با دست خود با آنها بازى مينمايند 116 - داود بن فرقد گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم من محبت شما را به دنيا و آنچه در آن است نميدهم ، امام فرمود : اف بر دنيا و آنچه در آن مىباشد اى داود مگر دنيا چه مىباشد مگر دو جامه كه آدمى در بركند و شكم خود را پر سازد 117 - ابن ابى يعفور گويد : امام صادق عليه السّلام فرمودند : ما دنيا را دوست ميداريم اگر دنيا بما نرسد بهتر است از اينكه برسد ، هر گاه خداوند به بندهاى در دنيا نعمت دهد از بهره آخرت او كاسته مىشود 118 - اسحاق بن غالب گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : اى اسحاق كسانى كه مشمول آيه شريفه
فَإِنْ أُعْطُوا مِنْها رَضُوا وَ إِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْها إِذا هُمْ يَسْخَطُونَ
ميباشند و بعد فرمودند آنها بيشتر از دو سوم مردم هستند امام صادق عليه السّلام فرمود : معنى آيه شريفه
وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ وَ مَعارِجَ عَلَيْها يَظْهَرُونَ
آن است كه اگر خداوند اين كار را ميكرد همه كافر مىشد 119 - ابن نباته گويد : خدمت على عليه السّلام نشسته بودم كه مردى آمد و از دنيا شكايت كرد و از آن مذمت نمود . امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند اى كسى كه از دنيا مذمت ميكنى بدان دنيا جاى صداقت است كسى كه با آن به صداقت رفتار كند دنيا جاى توانگرى مىباشد براى كسى كه از آن زاد و توشه بردارد ، و خانه عاقبت است براى آنهائى كه دنيا را درك كنند ، دنيا مسجد دوستان خدا و محل وحى پروردگار و نمازگاه فرشتگان و جاى تجارت دوستان خدا مىباشد