عبادت مىتوانى براى خود مقامى پيدا كنى در حالى كه خداوند از تو عبادت را خالصانه مىخواهد .
گاهى به علم و نسب افتخار مىكنى در حالى كه از اسرار و نهان كه خداوند بر آنها آگاهى دارد غافل مىباشى ، گاهى خيال مىكنى كه از خداوند چيزى طلب مىكنى در حالى كه در خانه ديگران مىروى ، زمانى گمان مىكنى كه مردم را نصيحت مىنمائى در حالى كه قصد دارى مردم به طرف شما توجه كنند ، گاهى خود را مذمت مىكنى در حالى كه از خود ستايش مىنمائى .
بدان كه شما هنوز از تاريكيهاى جهل و غرور و آرزوهاى دور و دراز بيرون نشدهاى ، تو بايد از روى صدق و نيت پاك به خداوند توجه پيدا كنى و به او روى آورى و عيبهاى خود را كه با عقل و علم موافقت ندارد و دين و شريعت آنها را انكار مىكند بدور اندازى و راه حقيقت را پيدا نمائى .
تو بايد از شريعت تبعيت كنى و از سنتهاى نبوت پيروى نمائى و دنبال امامان هدايت به روى و اگر از آنچه در دست دارى راضى باشى و از مقام و مرتبهات خوشنود گردى در اين صورت شقىتر از تو كسى نيست ، تو عمر خود را ضايع ساختهاى و روز قيامت در حسرت و ندامت خواهى ماند .
33 - امام صادق عليه السّلام فرمودند : تعجب حقيقى از آن كسى است كه از اعمال خود راضى به نظر مىرسد ولى نمىداند كه پايان كارش چه خواهد شد ، هر كس از خود راضى باشد و كارهاى خود را به رخ مردم بكشد از طريق راست و مستقيم منحرف خواهد شد و طالب مقامى خواهد شد كه شايسته آن نيست .
كسى كه طالب مقامى باشد كه شايسته آن نيست دروغگو بشمار مىرود اگر چه در ادعاى خود آشكارا چيزى نگويد و مدتها هم بر اين بگذرد ، اولين چيزى كه از خودپسند گرفته مىشود همان چيزى است كه موجب خودپسندى او شده است تا او بفهمد كه عاجز و ناتوان مىباشد .
خودپسند و خودخواه و از خود راضى بايد گرفتار شود تا بنگرد و توجه پيدا كند كه بدون جهت از حد خود تجاوز كرده است و برهان گمراهيش بر او آشكار
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 492
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٩٢