بهرهاى ندارند ، اول در بهشت اطاقى هست كه اهل بهشت به آن نگاه مىكنند همان گونه كه اهل زمين به ستارگان مىنگرند .
كسانى وارد اين اطاق مىشوند كه پيامبر فقير و يا شهيد فقير و يا مؤمن فقير باشند ، دوم اينكه فقراء پانصد سال قبل از اغنياء وارد بهشت مىگردند ، سوم اينكه هر گاه غنى بگويد : سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا للَّه و اللَّه اكبر و فقير هم مانند اين را بگويد غنى به فقير نخواهد رسيد ، اگر چه ده هزار درهم انفاق كند و همين گونه است همه كارهاى نيك ، در اين هنگام فقراء راضى شدند .
انس بن مالك گويد : رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمود : فقراء امت من روز قيامت با لباسهاى سبز در محشر حاضر مىگردند ، در حالى كه موهاى آنها با در و ياقوت به هم بافته شده است ، در دست آنها چوبهايى از نور قرار دارد ، در بالاى منابر براى مردم خطبه مىخوانند .
پيامبران از مقابل آنها عبور مىكنند و مىگويند : اينها فرشتگان مىباشند : و فرشتگان مىگويند : اينها از پيامبران هستند ، آنها مىگويند ما نه فرشتهايم و نه پيامبر بلكه ما از فقراء امت محمد صلى اللَّه عليه و آله مىباشيم ، از آنها سؤال مىكنند شما از كجا به اين مقام رسيديد مىگويند : ما كارهاى سختى انجام ندادهايم ، و روزههاى زيادى هم نگرفتهايم ، و شبها نماز شب نخواندهايم ما فقط نمازهاى پنجگانه را ادا كرديم ، و هر گاه از محمد صلى اللَّه عليه و آله يادى مىشد اشك ما جارى مىگرديد و بر گونهها مىريخت .
ابو هريره گويد : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند با من سخن گفت و فرمود :
اى محمد هر گاه بندهاى را دوست مىدارم سه چيز به او مىدهم ، دلش را محزون مىگردانم ، بدنش را بيمار مىكنم ، و دستش را از مال دنيا كوتاه مىنمايم ، و هر گاه كسى را مبغوض داشته باشم به او هم سه چيز مىدهم .
نخست دلش را شاد مىگردانم ، و بعد بدنش را سالم مىنمايم ، و سپس دست او را از مال دنيا پر مىكنم ، رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس گرسنه شود و يا نيازمند گردد و آن را از مردم مخفى بدارد و جز خداوند كسى از راز او آگاه نباشد خداوند بر خود فرض كرده كه روزى حلال يك سال را به او بدهد .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 331
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٣١