خداوند متعال در جاى ديگرى فرموده :
فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ وَ لكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ
، به درستى كه ديدگان ظاهر كور نيستند بلكه ديدگان دل كور مىباشند ، هر كس را خداوند ديده دل و بصيرت عطا كند ، مقام بزرگى به او داده و در يك جايگاه رفيعى او را قرار داده است .
20 - ابو العباس گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : تفكر يك ساعت بهتر از عبادت يك سال مىباشد و فقط اهل عقل و بينش اين مطلب را درك مىكنند .
21 - اسماعيل از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود :
با انديشه دلت را بيدار كن ، و شب از خواب برخيز ، و از خداوند بترس .
22 - نصر بن مزاحم در كتاب صفين گويد : هنگامى كه على عليه السّلام متوجه صفين شدند به ساباط رسيدند و وارد شهر بهرسير شدند در اين هنگام يكى از ياران آن جناب بنام حريز بن سهم متوجه آثار كسرى شدند و گفتند :
جرت الرياح على مكان ديارهم * فكانّهم كانوا على ميعاد
على عليه السّلام فرمود : چرا اين آيه را تلاوت نمىكنى :
« كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ كَرِيمٍ وَ نَعْمَةٍ كانُوا فِيها فاكِهِينَ كَذلِكَ وَ أَوْرَثْناها قَوْماً آخَرِينَ فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرِينَ »
.
يعنى آنها دست از مزارع سرسبز و خرم بر داشتند و از چشمهها و نهرهاى جارى دست شستند ، و دستهاى پر حاصل را ترك كردند و كاخها و منازل مجلل را خالى گذاشتند ، و از نعمتهاى فراوان كه از آنها برخوردار بودند ، دست كشيدند و همه را گذاشتند و رفتند .
ما آنچه از آنها بازمانده بود به گروهى ديگر داديم ، زمين و آسمان بر آنها گريه نكردند و به آنها مهلت هم داده نشد و هنگامى كه حكم خدا رسيد همه تسليم شدند و كارى هم نتوانستند بكنند .
على عليه السّلام فرمود : اين جماعت وارث گذشتگان بودند ولى ناگهان شب را بروز آوردند در حالى كه ارث را براى ديگران گذاشتند و رفتند ، اين جماعت شكر نعمتها را بجاى نياوردند و بخاطر معصيت نعمتها از آنان سلب شد اكنون شما هم