تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 246

مساهمون:

ص٢٤٦
ساير اعضاء و جوارح نيست . خداوند مىفرمايد از تو سخنى جارى شد و به شرق و غرب عالم رسيد ، خون‌هاى حرام بوسيله آن جارى شد و اموال مردم بطور حرام غارت گرديد ، و نواميس بطور حرام مورد تجاوز قرار گرفت ، اينك به عزت و جلال خودم سوگند تو را عذابى مىكنم كه هيچ يك از اعضاء تو را مانند آن عذاب نكرده باشم . 80 - يكى از راويان از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس سخنان خود را از عملش به حساب نياورد گناهانش زياد مىگردد و عذابش حضور پيدا مىكند . 81 - رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : اگر در چيزى شومى و بد يمنى باشد همانا در زبان خواهد بود . 82 - وشاء از امام رضا عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : در بنى اسرائيل هر كس مىخواست در زمره عباد در آيد قبلا ده سال سكوت مىكرد . 83 - جعفر بن ابراهيم گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمود : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس محل سخن خود را در نامه عملش بداند جز در موارد لزوم سخن نمىگويد . 84 - منصور بن يونس از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه در حكمت‌هاى آل داود آمده بود : عاقل بايد بزمانش آگاه باشد و خود توجه كند و به خويشتن بپرداز و زبانش را حفظ نمايد . 85 - يكى از راويان از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : بنده مؤمن همواره نيكوكار نوشته مىشود تا آنگاه كه ساكت باشد ، ولى هنگامى كه سخن گفت در اينجا نيكوكار و يا بدكار نوشته خواهد شد .