كار نيكى انجام دهد و بعد از آن مانعى برايش حاصل شود و جلو كار او را بگيرد ، خداوند پاداش نيت او را تا جهان باقى است مىدهد .
3 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن فقير مىگويد بار خدايا مرا توفيق بده تا فلان كار نيك را انجام دهم ، و هنگامى كه خداوند نيت خير او را دريافت پاداش انجام آن كار را به او مىدهد و خداوند اهل بخشش و كرامت مىباشد .
4 - حكم بن عيينه گويد : هنگامى كه امير المؤمنين عليه السّلام در نهروان با خوارج جنگ مىكرد مردى برخاست و گفت : خوشا به حال ما كه در محضر شما با اين گروه جنگ كرديم على عليه السّلام فرمود : سوگند به خدائى كه دانه را شكافت و مخلوقات را آفريد گروهى در اين جنگ با ما شركت كردند كه هنوز خداوند آباء و اجداد آنها را خلق نكرده است .
آن مرد عرض كرد : چگونه آنها در اين جنگ شركت دارند در حالى كه هنوز خلق نشدهاند امام عليه السّلام فرمود : آرى گروهى در آخر الزمان مىآيند كه آنها با ما شريك مىباشند آنها تسليم ما هستند و از كار ما رضايت دارند و از آن جهت با ما سهيم مىباشند و اين امرى است مسلّم و حقى كه انكار ناپذير است .
5 - امير المؤمنين سلام اللَّه عليه فرمودند : مردم در خوشحالى و غضب با هم اجتماع مىكنند ، هر كس از كار نيك اظهار رضايت كرد در آن داخل مىگردد ، و هر كس از آن بدش آمد بيرون مىشود .
6 - سليمان بن خالد گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : اگر اهل آسمانها و زمين دوست نمىداشتند كه با رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله همنشين باشند همه هلاك مىشدند و استحقاق جهنم را پيدا مىكردند .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 219
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢١٩