كه آنها را از نور خارج مىكنند و به تاريكىها هدايت مىنمايند ، گفتم مقصود در اين جا كفار هستند چون فرموده است
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا
، امام فرمود : مگر كافر نور دارد كه آنها را از نور خارج كند و به تاريكىها ببرد .
مقصود آيه شريفه اين است كه آنها در نور اسلام بودند و بعد از اينكه دنبال امام جائرى كه از طرف خداوند معين نشده رفتند ، آنها را از نور اسلام بيرون مىكنند و به ظلمات كفر مىكشانند ، و خداوند هم براى آنها آتش را لازم گردانيد و گفت :
أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
.
18 - مهزم اسدى گويد : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : من هر كسى را كه به امام باطل ايمان بياورد عذاب خواهم كرد ، اگر چه آن مردم در كارهاى خود نيكو باشند و از هر كسى كه از امام حق پيروى كند مىگذرم اگر چه آن كس بدكار باشد .
راوى گويد : عرض كردم خداوند از آن نمىگذرد ولى از اينها مىگذرد ، فرمود : آرى خداوند آنها را از تاريكيها نجات مىدهد و به روشنائىها هدايت مىكند .
در روايت ديگرى آمده كه فرمود : دشمنان امير المؤمنين على عليه السّلام در آتش مخلد هستند ، و اگر چه اهل ورع و تقوى و زهد و عبادت باشند ، و كسانى كه به على معتقد مىباشند در بهشت جاودان مىباشند اگر چه اهل گناه و معصيت باشند .
19 - در تفسير امام عليه السّلام است كه موسى بن جعفر عليهما السّلام در تفسير آيه شريفه
أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ
فرمود :
آنها كسانى هستند كه دين خداوند را فروختند و در عوض كفر را برگزيدند .
فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ
يعنى در تجارت آخرت سودى نبردند ، زيرا آنها آتش دوزخ و انواع عذاب آن را خريدند و از بهشتى كه براى آنان مهيا شده بود درگذشتند
وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ
يعنى بسوى حق و حقيقت و راه درست هدايت نشدند .
هنگامى كه اين آيه شريفه فرود آمد گروهى نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله آمدند و گفتند