443 - عمر بن رياح
، كشى دررجال خود مىگويد : وى شخص مستقيم و قائل به امامت امام باقر عليه السلام بوده است ولى بعدها « بترى » « 1 » مذهب شد و جمع اندكى با وى به آن مذهب گرويدند . و اين اتّفاق به خاطر مسألهاى بود كه وى آن را از امام باقر عليه السلام پرسيد و ايشان ( در دو مقطع زمانى كه شرايط متفاوتى داشت - م ) دو پاسخ دادند .
در « جامع الرّواة » آمده است : عمر بن رياح اهوازى القلا ، « بترى » ، صفوان از قول او روايت امام كاظم عليه السلام را نقل كرده است . حديث وى در بخش حج - قسمت شصت و سوّم - به شمارهء ( 6 ) گذشت .
444 - عمر بن زيد
، با اين عنوان در كتابهاى رجال ذكرى نيافتيم ولى در « جامع الرّواة » آمده است :
عمر بن زياد خزائى و عمر بن زائدهء ازدى كوفى هر دو از امام صادق عليه السلام روايت كردهاند . روايت وى از امام كاظم عليه السلام در بخش ماجراى بين امام عليه السلام و منصور ( دوانيقى ) به شمارهء ( 2 ) گذشت .
445 - عمر بن سعيد
، ناشناخته است ، از امام كاظم عليه السلام روايت كرده است و روايت وى در بخش قرآن - قسمت سيزدهم - به شمارهء ( 16 ) نقل شد .
446 - عمر بن يزيد
، شيخ او را در رجال خود از اصحاب امام كاظم عليه السلام
هامش
( 1 ) - ابتريه يا بتريّه از فرقههاى زيديه بودند كه ايشان را صالحيّه نيز مىخواندند و از ياران حسنبن صالح بن حىّ و كثيرالنّوا شاعر معروفند كه او را ابتر لقب داده بودند ، نوبختى گويد : ابتريّه مىگفتند كه برترين مردم پس از پيغبمر و شايستهترين ايشان براى امامت ، على عليه السلام بود . . . مخالفان وى اهل دوزخ و آتشند ولى بيعت با ابابكر و عمر را درست دانسته و دربارهء عثمان خاموش بودند . . . آنان در امامت شخص معينى را در نظر نگيرند ، بلكه هر كه از فرزندان على خروج كند . . . او را امام مىدانند . . . ( فرهنگ فرق اسلامى : ص 9 - 11 ) - م .