شمارهء ( 46 ) و در بخش تجمّل - قسمت نهم - به شمارهء ( 1 ) و در بخش خوراكىها - قسمت شصت و سوّم - به شمارهء ( 1 ) نقل شد .
410 - علىّ بن حمزه
، نجاشى مىگويد : على بن حمزة بن حسن بن عبيداللَّه بن عباس بن علىّ بن ابىطالب عليه السلام ، با كنيهء ابومحمّد ، موثّق است . وى روايت كرده و روايات زيادى دارد ، نسخهاى دارد كه از موسى بن جعفر عليهما السلام آن را روايت مىكند . پسرش ، محمّد بن علىّ بن حمزه از وى روايت كرده است ، روايات وى در بخش علم امام عليه السلام به شمارهء ( 1 ) و در بخش ماجراى بين امام و منصور ( دوانيقى ) به شمارهء ( 1 ) و در بخش امامت - قسمت بيست و يكم - به شمارگان ( 7 و 9 ) و در بخش اصحاب - قسمت بيست و هفتم - به شمارهء ( 1 ) و در بخش خوراكىها قسمت پنجم - به شمارهء ( 2 ) گذشت .
411 - علىّ بن رآب
، شيخ در « الفهرست » مىنويسد : علىّ بن رآب كوفى اصل بزرگى دارد ، و او ثقهء جليل القدر است ، حسن بن محبوب از او روايت مىكند . نجاشى مىگويد : علىّ بن رآب ابوالحسن آزادشدهء قبيلهء جرم تيرهاى از قضاعه و به قولى آزادشدهء بنىسعد بن بكر طحّان كوفى ، از امام صادق عليه السلام روايت كرده است . ابوالعباس و ديگران او را ياد كردهاند و او از امام كاظم عليه السلام نيز روايت كرده است ، كتابهايى دارد ؛ از جمله كتاب « الوصيّة والامامة » و « الديّات » كه حسن بن محبوب از آن روايت كرده است .
روايات او را در بخش ايمان و كفر - قسمت سى و پنجم - به شمارهء ( 1 ) و در بخش حج - قسمت چهل و يكم - به شمارهء ( 2 ) و در بخش نكاح - قسمت نهم - به شمارهء ( 1 ) و قسمت شانزدهم ، به شمارهء ( 1 ) و در بخش